Archief
Maand: december 2011

Gedachten tegen het einde van 2011

Gedachten tegen het einde van 2011

Twee gebeurtenissen troffen mij in de privewereld.  Mijn kapper waar ik tientallen jaren kwam ging met vervroegd pensioen omdat het HILTON hotel verbouwd gaat worden. Ik had een bijzondere band met deze kapper die ANTON heet.  In de beslotenheid van de  salon  konden we vrij discussieren over het dagelijks leven. Hij vertelde over de geboorte van zijn kleinkinderen en zijn vakanties. Het was een man met humor  die  de grenzen van zijn klanten respecteerde. We hadden  altijd een fraai uitzicht op het HOFPLEIN. We dronken koffie en wisselden nieuws uit over elkaars gezondheid. Het valt me zwaar van hem te moeten scheiden. ANTON was een bijzondere man met hart voor de zaak. Hij hield van zijn klanten en hield hen in ere. Het afscheid van deze kapper doet verdriet omdat hij meer was dan kapper alleen. Het is voorgoed voorbij. Onherroepelijk.. Een tweede gebeurtenis was het overlijden van een man die eens mijn bodyguard was en eens twee belagers tegen de grond werkte. Onvergetelijk: de trouw en zorg van deze man. Ik mocht hem graag. DIKKIE was zijn roep naam .  Het leven kan  eenvoudig verlopen., Dit soort mensen is onmisbaar. Voor de kwaliteit van leven. . Je ervaart de hartelijkheid en vriendschap van mensen die overeind blijft.  Kerst en Oud-jaar staan voor de deur. We zien terug , hebben weemoed in dierbare herinneringen. Essentieel voor het kerstgebeuren is dat  het Woord van God zichtbaar en voelbaar wordt in de mens Jezus die onder ons heeft gewoond. Jezus als mens voor anderen. Breed was zijn inzet. Daarin beleven wij de transcendentie van God met ons. De afgelopen maanden heb ik mij verdiept in drie onderwerpen: de theologie van de revolutie,geloven met je brein en  de seksuele revoluties. Het gaat om de inspiratie die ik op deed in de jaren zestig en die in mijn leven een prikkel en uitdaging werden. Ik heb in sommige gezelschappen (Rotterdamse Studieclub, Sociokratisch Centrum en ICHTUS) proef gedraaid. Wellicht dat de bjdragen nog eens op de website verschijnen.  Tolstoj vraagt zich in Oorlog en Vrede af: “wat is slecht,wat is goed? Wat moet je liefhebben en wat haten? Waarvoor leef je en wat ben ik? Wat is het leven en wat is de dood? Wat is de macht die alles regeert. ?” Dat zijn wezenlijke vragen. Als God er niet is wie heeft Hem dan verzonnen. ? Als het gaat om de macht die alles regeert dan kies ik voor BARMHARTIGHEID. Dat heeft Jezus ervaarbaar en toepasbaar gemaakt. Dat raakt aan de essentie van kerst dat verdrinkt in geblair,commercie,bomen met kunstlichten,ballen,takken,stollen,kippen,kaarsen en gezang. Ik houd het liever bescheiden en vraag naar waarvoor leef ik en wat ben ik?Manueel Kneepkens gelooft dat creativiteit niet van  van buiten komt maar van binnen(het jubelende brein).Ik weet en geloof met mijn brein. Ik wil me niet uitleveren aan willekeur van openbaring. draag God met me mee. God laat zich vinden. God ligt in onze handen maar wij rusten in zijn hand.  Wij leven in de multiculturele samenleving waar veel bedweters ons irriteren. Laten we eerlijk zijn. Allen (moslims,gelovigen en humanisten), allochthonen en authochthonen worstelen met integratie, die een kwestie van lange adem is. Integratie schuurt en schrijnt. BARMHARTIGHEID is de olie die deze machine draaiende houdt. God is mens voor ons, laten wij mensen er zijn voor elkaar.

In memoriam Dick van Strien

In memoriam Dick van Strien

MIJN BODYGUARD IS NIET MEER

Mijn bodyguard is er niet meer. Dick van Strien is dood. Zijn zwager stelde mij op de hoogte. Ik had een speciale band met Dick. Enige tijd geleden verhuisde hij naar Groningen, Afgelopen zomer bezocht ik hem. Een vertrouwde en dierbare ontmoeting.

Vroeger gold Dick als lastpak in de oude Pauluskerk. Maar vele jaren geleden nodigde ik hem deel te nemen aan scrabble. Hij deed mee en tot mijn verwondering wist hij zijn onrust te beheersen. Ik wilde hem erbij betrekken. Hij reageerde positief. Zo ontstond meer dan louter vriendschap. Dick had een boeiend verleden waarin Indonesie een rol speelde. We konden grapjes maken en hij blonk uit in het masseren van mijn knie die nog niet geopereerd was. Hij behoorde tot de vaste bezoekers en deed altijd mee. Geweldig vond ik de rol die Dick speelde bij de laatste kraakaktie in 2007. Bovendien had hij zich aangemeld als bodyguard. Hij wilde voor mijn veiligheid zorgen en en sloegen twee belagers tegen de grond die zich ernstig misdroegen. Dat schept nog meer een band.

Dick had veel humor en was en druk baasje. Ik kon me zeer met hem vermaken. Dick volgde zelfs mijn kerkdiensten. Hij was ook serieus in dit soort zaken. Zijn bijwoning van mijn afscheidsdienst was ontroerend. Hij schilderde met anderen op de kerkmuur:bedankt Hans toen ik vertrok. Niet onvermeld mag blijven dat hij krachtig gesteund werd door zijn zuster en zwager,Ongelooflijk wat zij deden en betekenden voor Dick. Juist in deze dagen moeten we hen gedenken:Maartje en Frans.

Ik bezocht Dick nog wel eens in ziekenhuizen en klinieken,ook wel in de bajes. Er waren altijd avonturen. In de kliniek mocht Dich niet binnen maar alleen buiten het gebouw bezocht worden.In de bajes ging ik uit mijn dak tegen een bewaker van wie ik geen kaart mocht overhandigen. Ik zei dat ik de volgende keer een pistool zou meebrengen. Dick vermaande mij en het liep allemaal met een sisser af. In het ziekenhuis bleek dat Dick toch ingewikkeld ziek was.,Hij knapte daarvan nooit helemaal op.

Dick had een gecompliceerd leven achter de rug. Veel dingen gingen niet zoals hoopte. Zijn verslaving was verweven met zijn psychische conditie. Ik drong er bij Dick op aan om niet op het traject te belanden waardoor hij in Beilen terecht zou komen. Dat ging gelukkig nooit door omdat zijn zuster altijd betere plannen had.

Dick is ons ontvallen:een goede vriend met dierbare herinneringen. Bij mijn laatste bezoek genoten we van de gezelligheid bij hem thuis en rookten een sigaar. Hij deed mij zelfs sigaren kado Ik dank God dat ik deze mens heb mogen ontmoeten.