Archief

Maand: april 2017
Joris Luyendijk

Joris Luyendijk

Joris Luyendijk; Kunnen we praten

Joris Luyendijk verraste ons met een leuk boekje.

De markt weet het eigenlijk altijd beter, zeiden ze, en dan citeerden zij de Amerikaanse oud-president Reagan: De overheid is niet de oplossing voor uw problemen. De overheid is het probleem.

De kern draait om solidariteit. Het gaat altijd om het wegvallen van solidariteit tussen landen, tussen burgers en binnen organisaties.

Neoliberaal betekent dat uiteindelijk alles draait om een zo klein mogelijke rol voor de overheid en zoveel mogelijk concurrentie via de markten.

Luyendijk staat uitvoerig stil bij migratiepolitiek. Hij probeert de critici te verstaan. Terecht stelt hij de vraag: hoe zullen immigranten omgaan met vrijheid en gelijkheid als ze in hun land van herkomst daar nul ervaring mee hebben.

Wilders, Trump en de Breziters zeggen in feite het zelfde tegen hun kiezers als gevestigde technocraten van de gevestigde orde tegen wie ze zich zo afzetten: vertrouw ons maar. Ga rustig slapen. Wij gaan het regelen.

Luyendijk zegt in Arabische dictaturen geleerd te hebben dat democratie meer is dan verkiezingen. Het gaat vooral over een diep gevoel van veiligheid en het vertrouwen dat iedereen met macht zich aan de regels zal houden

Luyendijk maakt zich zorgen over de moslims onder de migranten. Uit onderzoek is echter gebleken dat de Islam in West Europa een eigen ontwikkeling doormaakt. Het is inderdaad voor moslims wennen om te leven in een multi religieuze samenleving. Maar dat lukt heel behoorlijk. Natuurlijk zullen op elkaar wonende moslims langduriger vasthouden aan eigen cultuur van samenleving. Soms ervaren zij tekorten door slecht opgeleide imams. Er is niet aan te ontkomen dat kleine groepjes moslims verradicaliseren. Dat is zorgelijk en vraagt aandacht. Denk bv aan de voorsteden van Parijs. In Nederland moeten we scherp opletten wat er gebeurt onder moslims die zuchten onder afwijzing, werkeloosheid en armoede.