In Memoriam Ds Jan Meynen

In Memoriam Ds Jan Meynen

Jan is ons ontvallen.
In memoriam Ds Jan Meynen.
Jan is ons ontvallen. Hij was een zeer gewaardeerde collega. Hij behoorde tot de fans van de vroegere Pauluskerk. Hij vroeg mij of hij mocht meewerken. Ik was enthousiast over zijn voorstel. Zijn kerkbestuur gaf hem toestemming om wekelijks een dag te besteden aan de Pauluskerk. Dat werd een daverend succes. Jan leidde de gespreksgroep, deed mee aan het avondgebed, bezocht mensen, had ontmoetingen en was geinteresseerd in asylzoekers. Zijn solidariteit kende geen grenzen. We werden ook uitgenodigd door zijn gemeente in Haarlem waar we preekten en lezingen hielden. Tezamen met koster Theus werden we warm onthaald. Er werd en vorstelijk ontbijt aangericht. Ik herinner me dat ik zondagochtend per vliegtuig aankwam uit Berlijn waar ik een lezing over drugs had gehouden. Koster Theus haalde mij op en we genoten van het heerlijke ontbijt.  Jan was en vrome jongen die uit een geheel ander theologisch nest kwam dan ik. Maar we konden elkaar goed verstaan. We gaven elkaar de ruimte We konden elkaar goed verdragen. Dat schiep een band van vriendschap. Jan stond achter de filosofie van de kerk en gaf daar zijn invulling aan. Hij straalde warmte uit en was geboeid in de mensen. Ik las een van zijn laatste boeken. Een typerend boek voor Jan. Ik zelf zou het anders zeggen hier en daar maar Jan was zo authentiek maar ook open voor andere meningen. Jaarlijks gingen Jan en ik in Rotterdam eten.We bezochten een restaurant aan het Schouwburgplein. Jan mocht bepaalde dingen niet eten maar de obers pasten zich daar voortreffelijk bij aan. Het was ons jaarlijks feestje. We konden van gedachten wisselen over ons dagelijks leven. We hechten aan het geloof in God en Jezus. Dat maakte de dienst uit in ons leven. Jan deelde in mijn werk en dat apprecieerde ik zeer. Jan is niet meer. Een goede vriend valt weg die nooit naliet zich in mijn zorgen te verdiepen. Jammer ook voor zijn voortreffelijke vrouw en kinderen. Ik had hem graag een langdurig pensioen gegund. Het heeft zo niet mogen zijn. Jammer. Ik zal hem missen. Ik bewaar dierbare herinneringen aan hem.  Zo ook nog het bezoek aan zijn gemeente in Den Haag. Jan had alles uitstekend voorbereid. Voor mij was de verrassing dat ik na 50 jaar een vrouw ontmoette met wie ik nog in de Haagse Oranjekerk had gewerkt. Jan is er niet meer. Een goede vriend ontvalt ons . .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.