Johan Cruyff; ter nagedachtenis

Johan Cruyff; ter nagedachtenis

Met voetballen heb ik niets. Ik mag wel eens TV beelden volgen. Eenmaal bezocht ik stadion Feyenoord. Ik werd er niet goed van. Maar Johan Cruyff ontging me niet. Met beide benen kunnen voetballen en trucjes bedenken om anderen te misleiden. In mij Indonesiëtijd dook Cruyff op. Via de radio volgden mijn dorpsgenoten en collega’s de voetballer Cruyff. Zij wisten mij te vertellen hoe groots deze voetballer was. Ik stond soms verbijsterd omdat kranten en TV ontbraken. Alleen de radio zorgde voor zijn naamsbekendheid. Cruyff werd vlot omringd met fantasie, verbeelding en mythe. De beroemdste zendeling uit ons gebied Kruyt werd snel vereenzelvigd met Cruyff. Daar straalde weer licht vandaan rondom mij. Ik werd geacht te kunnen voetballen/Zo werd ik op onafhankelijkheidsdag 17 augustus opgesteld in een elftal dat moest strijd met een elftal van de ambtenaren. In de tropen voetballen is een ware verschrikking. Je bent na korte tijd uitgeput. De wedstrijd had een spannend verloop. Ik maakte het enige doelpunt. DE koppeling via Kruyt met Cruyff kwam snel tot stand. Mijn doelpunt was te danken aan Cruyff. Mijn auto werd versierd en ik ontving van alle kanten dankbetuigingen. In mijn leven was ik Cruyff nooit zo nabij. Zo is de gedachtenis aan Cruyff nooit verloren gegaan. Op afstand heb ik Cruyff in zijn ondoorgrondelijke gepraat en handel en wandel tracht te volgen. Mijn enig succesvolle wedstrijd heb ik aan hem te danken en bovenal aan al zijn fans in Indonesië die in hem geloofden.

Reageren is niet mogelijk.