Ter nagedachtenis aan ArieJan Rodenburg

Ter nagedachtenis aan ArieJan Rodenburg

ArieJan en ik hebben afgesproken dat ik bij zijn crematie een paar fragmenten uit het boek Prediker zou voorlezen. Via veen gemeenschappelijke vriend leerde ik hem in de slotfase van zijn leven kennen. Volgens Prediker is het leven ondoorzichtig en zijn we niet in staat de raadselen van het leven op te lossen. Daarom roept hij de mensen op van vreugde te genieten:eten en drinken. We worden aangespoord tijdens ons zwoegen hier op aarde ons te verheugen. Prediker hoopt dat de mensen een vrolijk hart hebben. Volgens Prediker kan God geen levenssucces afdwingen. We komen er niet uit. Daarom: schep genoegen in de kleine vreugden van het bestaan.
ArieJan heeft zich zelf getypeerd als levensgenieter. Hij zocht niet de grote belangrijke dingen die wij mensen naar voren brengen ten aanzien van een geslaagd bestaan. ArieJan prefereerde het uitbundige bestaan. Hij vond dat drugs hem hielpen om het bestaan te verrijken met allerlei ervaringen. Zo hield hij ervan als de wereld in beweging kwam. Je maakt van alles mee. Prediker is een van de zeldzame auteurs die het CARPE DIEM propageert.. Hij is er van overtuigd dat we geen greep hebben op de zin van ons bestaan. Arie Jan heeft de drugs verstaan als uitdaging voor zijn bestaan. Hij kon genieten van plafondschilderingen. Goed was het om naast de vreugde door drugs ook je boodschappen te doen. De vreugde van het hart maakte dat je op een bepaalde manier ging denken,voelen en beleven. Het was lekker speed te gebruiken. De buitenwereld reageert altijd spastisch:het is verboden,het is slecht,het is verwerpelijk.

ArieJan zocht naar vrijheid en ruimte. De meer dogmatische vormen van religie scheppen geen vrijheid maar dwang in een bepaalde richting. Het levensdevies van ArieJan was: ik moet niks. Hij wilde zich zelf zijn. Daarom verzette hij zich tegen wat opgelegd werd. Hij ontwikkelde zich liever als EINZELGANGER. Hij wilde geen meeloper worden. Hij wilde het diepste van zijn eigen zelf leren kennen. ArieJan pleitte ervoor elkaar vrij te laten. Laat de ander in zijn of haar waarde. Duidelijk is dat muziek een bron van vreugde was. We zullen dat ook vandaag nog mogen beluisteren. Hij stelde vriendschap op prijs. Hij beleefde schoonheid en verrukking in vriendschappen. Zelf gaf hij daarin een voorbeeld. Laat liefde en vriendschap onvoorwaardelijk zijn.Niet zitten zeuren aan iemands hoofd maar de ander aanvaarden zoals deze is. Hij kon vertellen over zijn vriendin. Met haar autistische kind bouwde hij een band op. Hij genoot van zijn verblijf in Australie en van zijn vacanties. ArieJan is zich ervan bewust geweest dat zijn levensstijl niet altijd uitblonk. Er gingen dingen niet goed. Dat was hij zich bewust. Het spijt hem nog dat hij geen afscheid van zijn opa heeft kunnen nemen

Het ging ArieJan er ten diepste om dat zijn zelf erkend werd. Dat is niets bijzonders. Hoe zit je in elkaar. Laat je medemensen jou zelf respecteren met alles er op en aan. Wij nemen afscheid van hem. Hij heeft genoten van de hartelijkheid en gezelligheid in het huiselijke milieu van zijn ouders,broers en zuster. Hij was erg blij zo zijn leven te mogen besluiten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.