De vrijheid van de grens | Paul Scheffer

De vrijheid van de grens | Paul Scheffer

Niet altijd ben ik een fan van Paul Scheffer. Zijn visie op de stad is mij te negatief. Maar goed: hij heeft ons weer verrast met een studie over de grenzen.

Scheffer memoreert Max Weber. Hij maakte onderscheid tussen overtuigingsethiek en verantwoordelijkheidsethiek. Volgens Weber is er bijna geen diepere tegenstelling denkbaar tussen iemand die handelt volgens het overtuigingethische maxime, dat religieus geformuleerd wordt: ”Doe wat je moet doen en laat de gevolgen aan God over” en iemand die handelt volgens het verantwoordelijkheidsethische maxime dat je moet instaan voor de voorzienbare gevolgen van je handelen.

Scheffer citeert Stephan Sanders die zegt: de asielzoekers die we nu binnen onze grenzen krijgen vertegenwoordigen niet in de eerste plaats menselijk kapitaal maar allereerst veel menselijke ellende.

De huidige vluchtelingencrisis gaat ons in de komende jaren veel geld kosten.

Wat we volgens Scheffer nodig hebben is een verantwoordelijkheidsethiek die nadenkt over de voorzienbare gevolgen van een onbegrensde opvang van asielzoekers, met een reële inschatting van de maatschappelijke kosten fricties die de komst van vele nieuwkomers met zich meebrengt.

Europa moet het bewustzijn van de Europese eenheid in stand houden maar tegelijkertijd de veelvormigheid van Europese tradities en stijlen levend houden. De nationale staten worden geen deelstaten van een federatie maar blijven hun eigen rol spelen. We maken niet de sprong achteruit naar de nationale staat maar ook niet de grote sprong vooruit naar een federale staat.

Onze rol in het westen van Europa wordt bescheidener China, India en Brazilië worden hoofdrolspelers.

Het kernprobleem van de Europese integratie is: kunnen we ons Europa als macht in de wereld voorstellen binnen de grenzen van een democratische rechtsorde. Turkije moet als seculiere staat deel uitmaken van Europese Unie.

Reageren is niet mogelijk.