Gevoel voor Rotterdam

Gevoel voor Rotterdam

Bijdrage Literair Cafe olv Dick Gebuys

Ik rijd van het Boerengat naar de Oude Haven. In het Boerengat werden tijdens de Tweede Wereldoorlog verraders gedumpt. Rond de Oude Haven begon de geschiedenis van Rotterdam. Het is leuk de geschiedenis van Rotterdam te volgen. Wat een bevoorrechte mensen zijn wij. Altijd genieten wij van schoon water. Dat was een groot probleem in het oude Rotterdam. Altijd de vervuiling van het water in de grachten. Altijd stank. Geen sanitaire voorzieningen.

Het is allemaal begonnen met de haring. Dit geliefde product beheerste de markt. Met vreugde zal ik straks op de Meent mijn nieuwe haring genieten.

Ik woon op de Boompjes die eens de ligplaats was van Engelse schepen die gelost werden in de pakhuizen aan de Boompjes. Beneden mij was een steeg waar je in de kroeg bier en erwtensoep kon drinken.Nu wordt het water van de Maas beheersd door containerschepen. Bovendien zijn er talloze cruise schepen.Droevig is de herinnering aan 1940 toen de Boompjes door oorlogsgeweld werden weggevaagd.

De stad blijft boeiend.De stad is een netwerk van religieuze,politieke en economische veranderingen. De stad heeft ook een mentale betekenis. De stad is een plaats van verbeelding. Er is een sense of place.De stedelijke omgeving impliceert betekenis voor de stad. De stad is actor. Natuurlijk is de stad ook een plaats van sociale polarisatie en kansongelijkheid.Wat dat betreft is er in de politiek altijd werk aan de winkel. Het volle en anonieme stadsleven is een zoektocht naar persoonlijke identiteit. Dat valt niet altijd mee.De stad kan chaotisch en oncontroleerbaar worden. De stedelijkheid nodigt ons uit tot democratie,creativiteit,tolerantie.

We maken allerlei leeftijdsfasen door: baby,peuter,kleuter,kind,puber,adolescent,volwassene en oudere.De samenleving is ingesteld op de volwassene die nog werkt. De gepensioneerde raakt op een ander levensspoor. Je kunt niet zeggen dat de oudere meetelt,gehoord wordt en participeert.De ouderdom is een aparte levensfase. Het leven geraakt in een slotstadium.Het leven zal eindigen. Maar je kunt in de ouderdom terugblikken en dankbaar zijn voor wat je hebt mogen beleven. Je kijkt toe en reflekteert en peinst. De ouderdom ademt rust.Verbeeldingskracht is een bron van creativiteit. De mens met zijn geest kent betekenissen toe,interpreteert en droomt. De oudere baant zijn eigen weg in de stad. Ouderen moet je niet opbergen. Op hun manier doen ze mee. Ik voel me nog thuis in de stad. Vanuit mijn balkon zie ik uit over de stad en herinner me alle groepen van mensen in wie ik geinvesteerd heb. Koerden,Marokkanen,Turken,Somaliers,Eritreers.Ethiopiers,Georgiers,mensen uit India,Pakistan,Bangladesdh,Indonesie en Vietnam.Er zijn nog Vietnamezen die mij als hun vader beschouwen en nooit mijn verjaardag vergeten.

De oudere laat het over aan de jongeren.Nu is er tijd voor bezinning en rust. Maar waar mogelijk nemen we nog deel aan de stedelijkheid die democratie,creativiteit en tolerantie bevordert.Onze verbeeldingskracht doet ons dromen over de toekomst wanneer een leeuw en een lam op elkaar verliefd raken.

Vergelijk Nederland Stedenland onder redactie van E$d Taverne e.a.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.