Meervoudig verbonden

Meervoudig verbonden

REACTIE OP MEERVOUDIG VERBONDEN

Aan Dr.A.Plaisier,secr.gen . P.K.N.

Uw bijdrage in het boek onder uw redactie over MEERVOUDIG VERBONDEN heeft mij ernstig teleurgesteld. Het boek had beter EENZIJDIG VERBONDEN kunnen heten.

1.Op pagina 77 schrijft u dat de kerk zich dan ook niet te veel gelegen moet laten liggen aan bv de VN en het internationale recht. U zegt dat dit maar mensenwerk is terwijl het gaat om Gods werk. Deze zin heb ik vele malen gelezen. Ik meen dat dit gedachtegoed onacceptabel is. Hoe verhoudt zich Gods werk tot mensenwerk? Binnen de VN spreken volkeren elkaar aan op internationaal recht. Dat is een garantie voor vrede ,recht en welzijn. U stelt dat de kerk die vasthoudt aan mensenwerk ongehoorzaam is aan God. Vervolgens meent u dat de kerk zich ondubbelzinnig achter Israel dient te scharen. Ik wil u in dit verband verwijzen naar he t artikel “Wrange vruchten” van Hannah Arend. Israel en de Palestijnen dienen zich te onderwerpen aan internationaal recht. Israelisch en Palestijns volksbestaan zijn daaraan onderworpen. Israelische en Palestijnse agressie tegen over elkaar moeten op basis van internationaal recht veroordeeld worden. In de discussie met de auteurs van het KAIROS document kunt u niet hun bezwaren wegnemen door een zogenaamd beroep op Gods werk. Wat is dat precies :Gods werk?

2.U spreekt over het opgejaagde volk Israel dat recht heeft op een thuisland. U schrijft bovendien dat de staat Israel voor de kerk niet een gewone staat is. Wat is een gewone staat? Israel moet niet in een uitzonderingspositie gedrongen worden. Amos heeft in zijn slothoofdstukken reeds gesteld dat God niet alleen joden bevrijdt uit Egypte maar ook andere volkeren.. Politiek historisch is het ontstaan van de staat Israel verklaarbaar. Maar de staat Israel had alles op alles moeten zetten om tot en vergelijk te komen met de Palestijnen. Zij werden verdreven en sloegen op de vlucht. Er zijn Israelische politici geweest die zich dat bewust waren maar zij kregen geen meerderheid achter zich. De laatste Rabin werd door iemand uit eigen kring vermoord. Palestijnen mikken niet op verdwijning van het thuisland maar komen op voor hun rechten. Zij verzetten zich tegen de nederzettingenpolitiek,de blokkades,de inlijving door Israel van Oost-Jeruzalem en de onderdrukking. Israel verliest zijn bestaansrecht door de Palestijnse verlangen en eisen te negeren. Het is juist de huidige politiek van Israel die voor zich zelf desastreus is.

3.Op pagina 78 wilt u niet het tragische lot van de Palestijnen eenzijdig op het bordje van Israel schuiven. Waar het ten diepste omgaat is dat de Israeliers en Palestijnen steeds verder komen vast te zitten in hun tragiek. Er heerst over en weer politieke verdeeldheid,er ontbreekt bereidheid tot compromis .Ernstig is de haat in de onderlinge verhoudingen. Soms lijkt het er op dat het conflict onoplosbaar is. U onderstreept de noodzaak van verzoening. Daar kan ik het mee eens zijn. Doch verzoening betekent niet dat geschied onrecht moet worden weggemoffeld. Soms lijkt Israel te vervallen tot een staat zonder moraal en zakken Palestijnen weg in verharding.

Ik herinner mij een Israelische beschieting .De kogels vlogen langs de huizen.Palestijnen maakten angstige momenten door. Na uren werd het doodstil. We hoorden alleen de moskeeen die opriepen tot gebed. Oproep aan de Ene Waarachtige God,Allah die barmhartig blijft voor mensen. Aan Allah het laatste woord: het geweld zal eens voor goed verstommen.

Meervoudige verbondenheid met Israel en Palestijnen vereist meer dan uw bijdrage.

Met hoogachting en hartelijke groet, Hans Visser

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.